„Ég bara elska að veiða fisk“
„Það þurfti alveg að hafa fyrir þessu en þetta gekk engu að síður mjög vel,“ segir Guðlaugur Jónasson, strandveiðimaður, stjórnarmaður í Landssambandi smábátaeigenda og formaður Smábátafélags Hafnarfjarðar um strandveiðivertíðina sem nú er að baki.
Óhætt er að segja að Gulla, eins og hann er kallaður, hafi gengið vel. Hann réri 30 róðra í sumar. Í 29 veiðiferðum náði hann skammtinum af þorski, eða þar um bil. Í einni veiðiferð var aflinn um 460 kíló. Hann landaði 24 tonnum af fiski á vertíðinni. Gulli hefur skýringar á reiðum höndum, hvað túrinn varðar þar skammturinn náðist ekki. „Það var leiðindabræla þann dag. Við félagi minn ákváðum að róa vestur fyrir nes í sameiningu og hætta bara snemma ef það yrði lélegt. Og það gerðum við,“ útskýrir hann. Þetta var því stuttur túr. Hann segir að meðallengd veiðiferðanna í sumar, höfn í höfn, hafi verið 7 til 8 klukkustundir.
Gulli, sem er að nálgast sextugt, hefur verið á strandveiðum í fimm sumur en hefur alla sína tíð verið til sjós – mest á togurum. Þar af var hann 19 ár við togveiðar í Afríku. Hann gerir nú út á Sóma 860, öflugum bát sem gengur um 25 mílur. Báturinn heitir Hvítá HF 420. Ekki veitir af því þar sem stundum þarf að sækja góðan fisk um langan veg. „Ég legg mikið upp úr því að vera í góðum fiski og þarf því oft að fara meira en 30 mílur út,“ segir hann.
Spurður hver galdurinn sé við það að ná skammti í hverri veiðiferð svarar Gulli að hann reyni að fylgjast með því hvað reynsluboltarnir eru að gera – hvar aðrir séu að fá góðan fisk – en jafnframt gæta þess að láta ekki reka í kjölfarið á öðrum bátum. Hann vill óhreyfðan botn, ef svo má að orði komast. „Ég reyni að vera ekki inn í miðjum hóp. En svo er ég líka allan daginn að fylgjast með rúllunum. Ég sest nánast aldrei niður og er alltaf að,“ segir hann en Gulli notar eingöngu Oilwind-handfærarrúllur. Hann hefur góða reynslu af rúllunum og hefur verið öðrum sjómönnum innan handar í þeim efnum.
