Nærast á krabbaflóm og burstaormum

Rannsókn á fæðuvali skarkolaseiða fyrsta sumarið hefur nú verið birt í nýrri skýrslu, en hingað til hefur lítið sem ekkert verið vitað um fæðuval ungfisksins eftir að hann sest á botn ofarlega í fjörum síðla vors og í upphafi sumars. Skarkoli er mikilvægur nytjafiskur við Ísland og rannsóknin byggir á sýnatöku sem fór fram árið 1999 á tveimur uppeldissvæðum í Faxaflóa, í Helguvík á Álftanesi og á Löngufjörum á Mýrum. Frá þessu er greint á vef Hafró.

Í útdrætti skýrslunnar segir að „þrátt fyrir að skarkoli (Pleuronectes platessa) sé mikilvægur nytjafiskur við Ísland er fæðuval ungviðisins fyrstu mánuðina hér við land óþekkt“. Á árinu 1999 voru seiðum safnað á mismunandi tímum á báðum svæðum og fæða þeirra greind.

Í Helguvík voru greind 5810 fæðueintök sem tilheyrðu 13 flokkunarhópum og reyndist unnt að greina 44% þeirra til 23 tegunda. Í Löngufjörum voru 7183 fæðueintök greind og tilheyrðu þau 11 hópum, þar af var hægt að greina 68% til 20 tegunda. Ríkjandi fæðuhópar í Helguvík voru burstaormar sem fundust í 87% seiða, botnlægar krabbaflær í 59%, þráðormar í 25% og marflær í 21%. Algengustu tegundir voru botnlæga krabbaflóin Harpacticus flexus sem fannst í 51% seiða og burstaormarnir sandmaðkur (Arenicola marina) í 27% og lónaþreifill (Pygospio elegans) í 17%.

Á Löngufjörum voru burstaormar einnig ríkjandi og fundust í 96% seiða, þráðormar í 47% og botnlægar krabbaflær í 44%. Þá greindust sviflægar krabbaflær af ættbálki Calanoida í 42% seiða og götungar í 10%. Algengustu tegundir voru burstaormarnir lónaþreifill í 69%, nikkubendill (Chaetozone setosa) í 28% og mottumaðkur (Fabricia stellaris) í 26%. Botnlægu krabbaflærnar Heterolaophonte minuta og Huntemannia jadensis greindust í 20% og 10%.

Rannsóknin sýnir að burstaormar voru alls ráðandi fæða yfir sumarið á báðum stöðum. Í Helguvík voru þeir algengastir alla mánuði nema í júlí þegar botnlægar krabbaflær voru ríkjandi. Hlutfall burstaorma jókst þegar leið á árið en botnlægar krabbaflær hurfu úr fæðunni við lok sýnatöku. Á Löngufjörum héldust burstaormar stöðugt algengir, en þráðormar og botnlægar krabbaflær urðu áberandi í lok júní og júlí. Sviflægar krabbaflær fundust nær eingöngu í lok júlí.

Þegar litið var til fæðu skarkolaseiða miðað við stærð reyndust burstaormar „alltaf algengir, fundust í 67–100% seiða og hækkaði hlutfallið með stærð“. Botnlægar sem og sviflægar krabbaflær voru einkum áberandi í minnstu seiðunum en hurfu nær alveg eftir að þau náðu 50 mm lengd.